• Porady

     

     

    Jak uzyskać pomoc z programu "prąd dla najuboższych"?

            Dnia 11 maja 2010 r. Rada Ministrów przyjęła założenia systemowego, prawnego rozwiązania dotyczącego ochrony odbiorców wrażliwych.
    W oparciu o te założenia przygotowany został projekt ustawy o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw, wprowadzający system ochrony odbiorcy wrażliwego energii elektrycznej.
            W dniu 8 listopada 2010 r. stały komitet Rady Ministrów przyjął ww. projekt i rekomendował go Radzie Ministrów z koniecznością rozstrzygnięcia niektórych kwestii związanych ze szczegółowymi warunkami funkcjonowania systemu. W związku z tym pomiędzy Ministrem Gospodarki a Ministrem Finansów oraz Ministrem Pracy i Polityki Społecznej trwała w dalszym ciągu dyskusja na te tematy, a w szczególności dotyczące kwestii wprowadzenia do projektu ustawy tzw. reguły wydatkowej oraz zmiany charakteru dotacji z przedmiotowej na celową,  postulowanych przez Ministra Finansów.
            W związku z tym, że w Ministerstwie Gospodarki podjęto prace nad projektem nowej ustawy – Prawo energetyczne, której podstawowym celem jest zbudowanie spójnych ram prawnych w obszarze energetyki, z uwzględnieniem standardów europejskich, system ochrony wrażliwych odbiorców energii elektrycznej został wprowadzony do tego projektu.
            Projekt nowej ustawy – Prawo energetyczne, konstytuujący system ochrony odbiorcy wrażliwego energii elektrycznej, został dnia 22 grudnia 2011 r. przekazany do konsultacji społecznych oraz uzgodnień międzyresortowych, które trwają obecnie.
            Zgodnie z planem prac Rady Ministrów, projekt tej ustawy powinien zostać skierowany do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z końcem czerwca tego roku.

     

     

    Skąd otrzymać dopłatę na zakup okularów?

    Jeśli jest aktualna recepta to w celu uzyskania dopłaty z Narodowego Funduszu Zdrowia, należy udać się do Oddziału NFZ (w Warszawie Oddział znajduje się przy ul. Chałubińskiego 8, czynny jest w godzinach 8-16), poświadczyć receptę. Żeby zrealizować taką należy znaleźć optyka, który ma podpisaną umowę z NFZ na refundację. Dofinansowanie z NFZ do soczewek cylindrycznych wynosi od 14 zł do 30 zł w zależności od ich mocy.

     

    Na brakującą kwotę można się starać o dofinansowanie z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie (w Warszawie znajduje się przy ul. Andersa 1, czynne w poniedziałki w godzinach 10-18, od wtorku do piątku 8-16).

     

    O to dofinansowanie mogą ubiegać się osoby niepełnosprawne stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, jeżeli przeciętny miesięczny dochód netto (obliczony w oparciu o przepisy o świadczeniach rodzinnych) podzielony przez liczbę osób we wspólnym gospodarstwie domowym, obliczony za kwartał poprzedzający miesiąc złożenia wniosku, nie przekracza kwoty:

    a) 50 % przeciętnego wynagrodzenia na osobę we wspólnym gospodarstwie domowym,

    b) 65 % przeciętnego wynagrodzenia w przypadku osoby samotnej.

    Żeby starać się o uzyskanie dofinansowania należy złożyć wniosek do PCPR.

     

    Wniosek o dofinansowanie zakupu przedmiotów ortopedycznych i środków pomocniczych powinien zawierać:

    1) imię, nazwisko, adres zamieszkania,

    2) numer PESEL i numer NIP w przypadku ich nadania,

    3) przedmiot dofinansowania,

    4) oświadczenie o wysokości dochodów i liczbie osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym.

     

    Do wniosku należy dołączyć kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Wysokość dofinansowania zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze wynosi:

    a) do 100 % udziału własnego osoby niepełnosprawnej w limicie ceny ustalonym na podstawie odrębnych przepisów, jeżeli taki udział jest wymagany,

    b) do 150 % sumy kwoty limitu, o którym mowa w lit. a, wyznaczonego przez ministra właściwego do spraw zdrowia oraz wymaganego udziału własnego osoby niepełnosprawnej w zakupie tych przedmiotów i środków, jeżeli cena zakupu jest wyższa niż ustalony limit.

     

    W przypadku osób przebywających w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej wysokość dofinansowania zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze oblicza się przez odjęcie od uzyskanej sumy kwoty określonej powyżej w pkt 2) lit. b, opłaty ryczałtowej i częściowej odpłatności do wysokości limitu ceny pokrywanej przez jednostkę organizacyjną pomocy społecznej.  

     

    Można się starać o pomoc z Fundacji TVN „nie jesteś sam” na zakup sprzętu medycznego. Fundacja TVN rozpatruje pisemne wnioski (list, mail) o pomoc finansową tylko na wypełnionym formularzu zgłoszeniowym. Do formularza należy dołączyć następujące dokumenty: zaświadczenie o dochodach (wynagrodzenia, zasiłki, renty, emerytury, alimenty itp.), zaświadczenie lekarskie potwierdzające chorobę opisaną w liście, zawierające również wykaz leków i ich koszt lub konieczność zakupu sprzętu medycznego/rehabilitacyjnego itp., kopię faktury/faktury pro forma, opinię o rodzinie z Ośrodka Pomocy Społecznej (tzw. karta informacyjna), podpisaną deklaracje zgody na przetwarzanie danych osobowych. Szczegółowe informacje na temat przyznawania pomocy przez Fundację TVN „nie jesteś sam” oraz formularz zgłoszeniowy znajdują się pod linkiem: http://fundacjatvn.onet.pl/1526749,ofundacji.html

     

    Również w Fundacji Polsat można się starać o pomoc. Wymagane dokumenty to: wstępny kosztorys na zakup sprzętu medycznego (w kosztorysie tym musi być numer konta, na które wpłacona zostanie ewentualna dotacja); pisma z Narodowego Funduszu Zdrowia i z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie, z informacją, czy wyżej wymienione instytucje dofinansują zakup sprzętu medycznego; pismo z Ośrodka Pomocy Społecznej o sytuacji materialno-bytowej; zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia, w którym musi być informacja, że wskazany jest zakup sprzętu medycznego; oświadczenie, które należy wydrukować i podpisać; oraz podanie z prośbą o pomoc. Wzór oświadczenia znajduje się pod linkiem http://www.fundacjapolsat.pl/bin/a414d33b2a568865ab5d3968182d35d0.doc
    Zgromadzone dokumenty wraz z prośbą o pomoc należy przesłać na adres:
    Fundacja POLSAT
    ul. Ostrobramska 77
    04-175 Warszawa

               

    Polski Związek Niewidomych oferuje pomoc Centralnej Przychodni Leczniczo-Rehabilitacyjnej PZN znajdującej się przy ul. Karmelickiej 26 (telefon 22 635 67 02). Przychodnia świadczy miedzy innymi usługi w zakresie: porad okulistycznych, dobierania pomocy optycznych, poradnictwa psychologicznego. Żeby bezpłatnie skorzystać ze świadczeń poradni, należy przedstawić dowód osobisty, zaświadczenie o ubezpieczeniu zdrowotnym oraz podać PESEL.

     

     

    Czy osoba posiadająca II grupę inwalidzką i pobierająca rentę z tytułu niezdolności do pracy może uzyskać zasiłek pielęgnacyjny?

    Osoba posiadająca II grupę inwalidzką i pobierająca rentę z tytułu niezdolności do pracy pod pewnymi warunkami może uzyskać zasiłek pielęgnacyjny.


    Zasiłek ten może ona otrzymać, jeśli złoży wniosek do powiatowego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności o zaliczenie jej do jednego ze stopni niepełnosprawności. Jeśli otrzyma orzeczenie o stopniu znacznym, wówczas będzie jej przysługiwał zasiłek pielęgnacyjny. Jest to świadczenie w wysokości 153 zł miesięcznie, które jest wypłacane niezależnie od dochodu.

     

    Jeśli osoba ta otrzyma orzeczenie o zaliczeniu do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, to trzeba będzie jeszcze zwrócić uwagę na to, w którym momencie życia ta niepełnosprawność powstała (taka informacja będzie zawarta w orzeczeniu zespołu). Jeżeli niesprawność w stopniu wystarczającym do zaliczenia osoby do osób umiarkowanie niepełnosprawnych powstał przed 21 rokiem życia, wówczas także będzie przysługiwał zasiłek pielęgnacyjny. Jeżeli niepełnosprawność powstała później, świadczenia tego nie będzie.

     

    Jeżeli sytuacja tej osoby jest bardzo ciężka można się zwrócić do pomocy społecznej o zasiłek, np. celowy, można tez w urzędzie gminy/miasta dowiedzieć się o dodatek mieszkaniowy, o ile nie jest on już pobierany.

     

     

    Odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne, poniesionych przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

    W rozliczeniu za rok podatkowy 2010 obowiązywał Art. 26 ust 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Dz.U 2010 nr 51 poz.  307, w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 25 listopada 2010 roku, która weszła w życie z dniem 1 stycznia roku bieżącego.

     

    Przepis ten stanowił, że: Podstawą do odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne, poniesionych przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne, jest posiadanie dowodu poniesienia tych wydatków (faktur, rachunków). Nie dotyczyło to wydatków na opłacenie przewodnika osób niewidomych, utrzymanie psa-przewodnika oraz wydatków za używanie samochodu osobowego (będącego własnością lub współwłasnością niepełnosprawnego)  na dojazd na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne.

     

    Z dniem 1 stycznia 2011 roku  brzmienie Art. 26 ust 7c Zostało zmieniona ustawą z dnia 25 listopada o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne Dz.U. 2010 nr 226 poz. 1478.

    Obecnie art. 26 ust. 7C, stanowi, iż:

    "W przypadku wydatków na opłacenie przewodnika osób niewidomych, utrzymanie psa-przewodnika oraz wydatków za używanie samochodu osobowego (będącego własnością lub współwłasnością niepełnosprawnego)  na dojazd na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

                1) wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika;

                2) okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego;

                3) okazać dokument potwierdzający zlecenie i odbycie niezbędnych zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych".

     

    Obecny zapis w zasadniczy sposób zmienia na niekorzyść sytuację niewidomych podatników i może przysparzać wielu trudności przy odliczeniu od podatku wydatków związanych z korzystaniem z przewodnika w roku 2011. Skierowaliśmy w tej sprawie pismo do Rzecznika Praw Obywatelskich i Ministerstwa Finansów.

     

    Krzysztof Wiśniewski

    Referent ds. prawnych w Centrum Rehabilitacji Instytutu Tyflologicznego PZN

     

     

    Do jakich ulg i uprawnień mają prawo osoby z niepełnosprawnością ruchową w stopniu umiarkowanym?

    Osoby niepełnosprawne w stopniu umiarkowanym, mające problemy o charakterze ruchowym, mają prawo do następujących ulg i uprawnień:

     

    • wyrobienia sobie karty parkingowej (uprawnia ona do parkowania w wyznaczonych miejscach, na tzw. kopertach), do uzyskania karty uprawnione są także osoby, które nie mają własnego samochodu ani nawet prawa jazdy, a tylko korzystają z samochodu osób trzecich.

     

    • 50% ulgi na przejazd środkami lokalnego transportu zbiorowego w Warszawie (po zaokrągleniu do pełnych piątek groszy), jeżeli:

     

    - ukończyły 26. rok życia, i zostały uznane za niepełnosprawne w stopniu umiarkowanym, - na podstawie orzeczenia potwierdzającego niepełnosprawność wydanego przez zespół orzekający o stopniu niepełnosprawności, na podstawie przepisów prawa polskiego lub ważnej legitymacji wydanej przez właściwy organ, dokumentującej stopień niepełnosprawności.

     

    - ukończyły 26. rok życia, i zostały uznane za całkowicie niezdolne do pracy - na podstawie orzeczenia właściwego organu wydanego na mocy przepisów prawa polskiego lub ważnej legitymacji wydanej przez właściwy organ, dokumentującej całkowitą niezdolność do pracy.

     

    Barbara Kondraciuk,

    Doradca ds. aktywizacji zawodowej, Fundacja Pomocy Matematykom i Informatykom Niesprawnym Ruchowo

     

     

    Kto może  strać się o świadczenie rentowe?

    O świadczenie rentowe może starać się osoba, która spełnia łącznie następujące warunki:

     

    • jest niezdolna do pracy (co potwierdza orzeczenie lekarza orzecznika/komisji ZUS)

     

    • ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy (nie dotyczy to osoby, która w wyniku wypadku w drodze do pracy lub z pracy stała się niezdolna do pracy)

     

    • niezdolność do pracy powstała w określonych ustawą okresach składkowych i nieskładkowych albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów (nie musi jednak spełniać tego warunku, jeżeli udowodni, że jej okres składkowy wynosi minimum 20 lat (kobiety) lub 25 lat (mężczyzna) )

    O otrzymanie decyzji orzecznika ZUS dotyczącej zdolności/niezdolności do pracy  może sie Pani starać w właściwym dla miejsca zamieszkania Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych.

      

    Barbara Kondraciuk,

    Doradca ds. aktywizacji zawodowej, Fundacja Pomocy Matematykom i Informatykom Niesprawnym Ruchowo

     

     

    Kto jest uprawniony do renty z tytułu niezdolności do pracy?

     Wniosek o rentę może złożyć albo  osoba zainteresowana lub też pracodawca osoby zainteresowanej za jej zgodą.

       

    We właściwym dla miejsca zamieszkania oddziale ZUS należy złożyć wypełniony przez osobę zainteresowaną druk wniosku wraz z załącznikami.

     Załączniki do wniosku są dokumenty uzasadniające prawo do renty i jej wysokości:

     1)       kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych (druk ZUS Rp-6),

    2)       dokumenty na potwierdzenie przebytych okresów składkowych i nieskładkowych,

    3)       zaświadczenie pracodawcy o wysokości osiąganego wynagrodzenia (na formularzu według wzoru określonego przez ZUS, druk ZUS Rp-7) lub legitymacja ubezpieczeniowa, zawierająca wpisy dotyczące zarobków,

     4)       zaświadczenie o stanie zdrowia wydane przez lekarza prowadzącego leczenie,

     5)       inna dokumentacja medyczna będąca w posiadaniu osoby ubiegającej się o rentę, która może mieć znaczenie dla wydania orzeczenia przez lekarza orzecznika ZUS,

     6)       ankieta wypełniona przez pracodawcę (wywiad zawodowy).

     

     Wysokość najniższych rent z tytułu niezdolności do pracy dostępne są na stronie

    Oddziałach ZUS strona www.zus.pl  (zakładka emerytury i renty)

     

    Barbara Kondraciuk,

    Doradca ds. aktywizacji zawodowej, Fundacja Pomocy Matematykom i Informatykom Niesprawnym Ruchowo

     

     

    Kto wydaje orzeczenie o niepełnosprawności do celów pozarentowych?

    Poza orzeczeniem wydanym przez ZUS starać się można o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności do celów pozarentowych. Orzeczenia takie wydają zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności.

     

    Wniosek należy złożyć w, przypadku mieszkańców Warszawy, w Stołecznym Centrum Osób Niepełnosprawnych (SCON) na ul Andersa 1.

    Wszelkie potrzebne druki i dane kontaktowe do SCON znaleźć można na stronie:

    www.scon.waw.pl

     

    W przypadku osób mających meldunek poza Warszawą wniosek należy złożyć w powiatowym zespole ds. orzekania o niepełnosprawności w siedzibie powiatu.

     

     Do ubiegania się o takie orzeczenie niezbędne są następujące dokumenty:

    - wypełniony druk wniosku (do znalezienia na stronach www SCON lub PCPR),
    - zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia wydane przez lekarza, pod którego opieką lekarską znajduje się wnioskodawca (powinno być wydane nie wcześniej niż na 30 dni przed dniem złożenia wniosku),


    - inne dokumenty, w tym medyczne, umożliwiające ocenę stopnia niepełnosprawności.

     

    Barbara Kondraciuk
    Doradca ds. aktywizacji zawodowej, Fundacja Pomocy Matematykom i Informatykom Niesprawnym Ruchowo

     

     

    Kto może uzyskać dodatek pielęgnacyjny z ZUS?

    Dodatek pielęgnacyjny - świadczenie należne z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przyznawany jest osobom uznanym za całkowicie niezdolne do pracy i samodzielnej egzystencji (oba warunki muszą wystąpić jednocześnie) oraz wszystkim, którzy ukończyli 75 lat.  Osobom niezdolnym do pracy i samodzielnej egzystencji świadczenie jest przyznawane na podstawie orzeczenia lekarza orzecznika ZUS. Ci, którzy ukończyli 75 lat otrzymują z kolei dodatek pielęgnacyjny z urzędu, bez potrzeby składania wniosku w tej sprawie.

     

    Marlena Stancel

    Prawniczka – doradczyni, Fundacja Pomocy Matematykom i Informatykom Niesprawnym Ruchowo

     

     

    Komu przysługuje prawo do rehabilitacji w warunkach domowych?

    Prawo do rehabilitacji w warunkach domowych , finansowanej ze środków publicznych wynika z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (Dz. U. Nr 140 poz. 1145, z późn. zm.). Zgodnie z tym aktem prawnym  te świadczenia udzielane są świadczeniobiorcom, którzy ze względu na brak możliwości samodzielnego poruszania się nie mogą dotrzeć do placówek ochrony zdrowia , związanych umową z NFZ na ten rodzaj świadczeń, a wymagają rehabilitacji lub fizjoterapii. Do tej formy rehabilitacji mają prawo świadczeniobiorcy z zaburzeniami funkcji motorycznych spowodowanymi między innymi:

    1) ciężkimi uszkodzeniami centralnego i obwodowego układu nerwowego odpowiadającymi 5. stopniowi skali oceny stopnia inwalidztwa, tj ."skala opartą na skali Rankina";

    2) osoby w stanie wegetatywnym.

     

    Skierowanie na rehabilitację może wystawić między innymi - lekarz podstawowej opieki zdrowotnej lub np. lekarz ubezpieczenia zdrowotnego specjalista rehabilitacji w chorobach narządu ruchu lub rehabilitacji ogólnej, lub rehabilitacji medycznej, neurologii.

     

    Jeżeli stan zdrowia spełnia wymagania określone w ww. rozporządzeniu, a uprawniony lekarz wstawił stosowne skierowanie, należy skontaktować się  z właściwym oddziałem wojewódzkim NFZ celem uzyskania pomocy.

    Odmowa udzielenia świadczenia powinna zostać wyjaśniona przez Fundusz. 

     

    Można również ustalić z lekarzem możliwość rehabilitacji  w szpitalu, w warunkach stacjonarnych ( np. rehabilitacja ogólnoustrojowa).

     

    Osoby w złej sytuacji materialnej mogą  skorzystać  z  pomocy finansowej udzielanej przez Ośrodki Pomocy Społecznej w miejscu zamieszkania. Można ubiegać się  o np. zasiłek okresowy,  zasiłek celowy, specjalny zasiłek celowy, co mogłoby pomóc w sfinansowaniu dodatkowej rehabilitacji.

     

    O taką pomoc mogą zwrócić się osoby, które spełniają warunki określone w ustawie o pomocy społecznej. Najistotniejszą sprawą jest spełnienie kryterium dochodowego oraz trudna sytuacja finansowa ubiegającej się osoby.

    Marta Kulpa

    Instytut Praw Pacjenta i Edukacji Zdrowotnej

     

     

     

    Czy osoba niepełnosprawna posiadająca w orzeczeniu zapis o całkowitej niepełnosprawności do pracy może być zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy?

     

    Poniżej zamieszczamy interpretację dokonaną przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej - Departament Rynku Pracy.

     

    Zgodnie z art.2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. O promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.) status bezrobotnego może nabyć osoba, która jest m. in. zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy.

         Zgodnie z art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. O emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 z późn. zm.) zachowanie zdolności do pracy w warunkach określonych w przepisach o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych nie stanowi przeszkody do orzeczenia całkowitej niezdolności do pracy. A zatem osobom posiadającym orzeczenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o niezdolności do pracy nie można automatycznie odmawiać statusu osoby bezrobotnej. Należy zbadać zdolność do podjęcia zatrudnienia na gruncie przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. O rehabilitacji zawodowej i społecznej i zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721, z późn. zm.).

          Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy O rehabilitacji zawodowej i społecznej i zatrudnianiu osób niepełnosprawnych do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności,  jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.  A zatem osoba legitymująca się orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności może mieć obniżoną zdolność do wykonywania pracy.

         Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy O rehabilitacji zawodowej i społecznej i zatrudnianiu osób niepełnosprawnych do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych. Z kolei na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy O rehabilitacji zawodowej i społecznej i zatrudnianiu osób niepełnosprawnych do  znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.

           W myśl  ww. przepisów osoby z umiarkowanym i ze znacznym stopniem niepełnosprawności są zdolne do pracy albo zdolne do pracy jedynie w  warunkach pracy chronionej.  Jednakże zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy O rehabilitacji zawodowej i społecznej i zatrudnianiu osób niepełnosprawnych zaliczenie do znacznego albo umiarkowanego stopnia niepełnosprawności nie wyklucza możliwości zatrudnienia tej osoby u pracodawcy niezapewniającego pracy chronionej w przypadkach:

     - przystosowania przez pracodawcę stanowiska pracy do potrzeb osoby niepełnosprawnej;

    - zatrudnienia w formie telepracy.

         Należy zauważyć, że zdolność do podjęcia zatrudnienia na gruncie ustawy O rehabilitacji zawodowej i społecznej i zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ocenia się biorąc pod uwagę możliwość spełnienia wymagań stawianych pracownikom na otwartym rynku pracy.  Jeśli osoba nie jest zdolna do podjęcia pracy na otwartym rynku pracy, może podjąć zatrudnienie w tzw. Warunkach pracy chronionej, realizowanych w zakładach aktywności zawodowej oraz zakładach pracy chronionej, lub na przystosowanym przez pracodawcę dla potrzeb osoby niepełnosprawnej stanowisku pracy lub też w formie telepracy.

         W związku z powyższym, posiadanie przez osobę orzeczenia o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności nie zabrania osobie niepełnosprawnej podejmowania aktywności zawodowej. Nie stanowi zatem samodzielnej podstawy do odmowy rejestracji w charakterze bezrobotnego z uwagi na brak zdolności do podjęcia zatrudnienia lub pozbawienia osoby statusu bezrobotnego.

          Decyzja o zaliczeniu osoby do odpowiedniego stopnia niepełnosprawności nie tylko potwierdza samą niepełnosprawność, wskazuje również formy rehabilitacji zawodowej i społecznej z jakich osoba orzeczona może korzystać oraz warunkuje prawo do korzystania z wielu ulg i uprawnień przyznanych na podstawie odrębnych przepisów (m.in. z zakresu pomocy społecznej, świadczeń rodzinnych, dodatków mieszkaniowych). Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, poza ustaleniem stopnia niepełnosprawności, zawiera wskazania, z których nie wszystkie mają charakter bezwzględnie wiążący uniemożliwiający osobie niepełnosprawnej np. realizację jej konstytucyjnych praw. Przykładem tego rodzaju prawa może być prawo do pracy i wskazanie dotyczące odpowiedniego zatrudnienia uwzględniającego psychofizyczne możliwości danej osoby, które ma charakter fakultatywny. Potwierdza to treść art. 4 ust. 5 ustawy O rehabilitacji zawodowej i społecznej i zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

          W związku z powyższym, każdy przypadek osoby niepełnosprawnej zgłaszającej się do Powiatowego Urzędu Pracy w celu rejestracji w charakterze bezrobotnego należy rozpatrywać indywidualnie. W razie gdy osoba taka oświadcza, że jest zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia urząd pracy powinien ją zarejestrować w charakterze bezrobotnego.

     

     

     

  • Koalicja w mediach